[84] Confessions.
20 06 10 - 19:11
Ik zie een flikkering van teleurstelling in haar ogen, en hoewel ze niks zegt weet ik dat ze een beetje teleurgesteld in me is. Nou, prima! Ik ben ook teleurgesteld in mezelf, en ik weet heus wel hoe stom het is om maand in maand uit een sportabonnement te betalen om er vervolgens geen gebruik van te maken. Maar de gedachte aan al die afgetrainde figuren die vreselijk fanatiek op hun spinningfiets zitten en tekeergaan alsof hun leven ervan afhangt maakt me gewoon een beetje misselijk. Wat kan een mens zich toch eenzaam voelen in een groep vol mensen, en wat zijn die onzekere gedachtes die steeds in mijn hoofd opkomen toch verschrikkelijk irritant! Waar komen zulke gedachten toch vandaan? Wie ben ik eigenlijk om te bepalen wat iemand anders denkt? Wie zegt me eigenlijk dat die vrouw rechts van me niet alleen maar naar me zat te staren met die priemende ogen omdat ze onder de indruk was van mijn hoeveelheid sproeten. Sproeten zijn toch een van de zeven schoonheden? Of heb ik dat zelf bedacht omdat ik zo graag een van de zeven schoonheden wilde bezitten?
Ach wat, dat mens rechts zat gewoon naar mijn sproeten te kijken. De prachtige hoeveelheid subtiele vlekjes op mijn wangen, mijn voorhoofd, mijn neus en plaatselijk ook op mijn borsten en armen. Twee vakanties in een zonnig land hebben de sproeten alleen maar meer vrijheid bezorgt waardoor er nu regelmatig iemand probeert mijn neus te poetsen, waarop ik onder protest vertel dat het een sproet is en geen vlek. Ik ben mijn smeerkonten fase allang gepasseerd! Ik smeer geen chocola meer bovenop mijn neus maar hooguit nog op mijn wangen, mijn t-shirt, mijn broek.. oh, en soms op de bank.
Diezelfde bank die ik vanmiddag weer heb gebruikt als bed waardoor ik eigenlijk al mijn weekendplannen van me afschoof en mijn huis nu dus nog steeds een teringzooi is. Ook is mijn plan om huiswerk te maken niet geheel gelukt dus dat word maandag nachtwerk om toch nog vraagstukken te maken voor die ontzettend leuke jongen uit Haarlem die vorige week een afdruk op mijn hart heeft achtergelaten. Het enige zinnige wat ik nu nog kan verzinnen is dat ik nu mijn logeerkamer alvast op orde moet maken en mijn tientallen kledingstukken dus eens van het logeerbed moet halen. Dan moet ik morgen na mijn bijzonder spannende sollicitatie in Utrecht een heleboel huiswerk maken, waarbij ik hopelijk tegen veel problemen aanloop. Des te meer problemen des te meer smoesjes om die ontzettend leuke jongen te bellen en zijn e-mailadres af te troggelen. Nu maar hopen dat ik morgen een knallend sollicitatiegesprek heb met goede afloop en dat die ontzettend leuke jongen nog geen vriendin heeft.. En laat ik dan morgenavond maar eens naar de sportschool gaan. Misschien wat sporten? Of anders gewoon puur en alleen om mijn abonnement op te zeggen, er is immers een kansje dat ik straks naar Utrecht moet verhuizen.. dan kan ik nooit meer spinnen en dat vind ik helemaal niet erg.
lots of comments.
Hoe ging je sollicitatie?
Frank (Email) (URL) - 03 07 10 - 09:50
hey frankemans! Ik heb de baan niet.. maar vind het niet zo erg, het voelde niet helemaal goed.. Binnen nu en een jaar moet ik wel verhuizen dus ik kom hoe dan ook die kant op 
keekstar (Email) (URL) - 04 07 10 - 01:17
Je neemt wel je tijd :P En waarom voelde het niet goed dan? Solliciteren is kut :
Frank (URL) - 09 07 10 - 10:11
@Frank Waarvoor neem ik tijd? Of bedoel je mijn algemene sloomheid galore?! De manager was absoluut niet mijn kopje thee.. slappe hand.. en een ruggegraat van zachte klei.. dus ja.. daarom voelde het niet goed.
Keekstar (Email) (URL) - 09 07 10 - 20:01
Ik hoor het al. Een slappe hand, dat kan nooit wat zijn zo iemand inderdaad :P
Frank (Email) (URL) - 10 07 10 - 17:37